maandag 23 oktober 2017

MeToo-manifest voor veiligheid en respect

Ook een man kan #MeToo zeggen

Minister Bussemaker vroeg mannen mee te doen aan de discussie MeToo. Onderstaand manifest is een poging daartoe, geschreven als uiting van respect voor vrouwen en erkenning van hun behoefte aan veiligheid. 

Gehoord en beantwoord

Na plaatsing op Facebook en Twitter wil ik graag de discussie bundelen zodat alle ideeën en emoties gehoord en beantwoord kunnen worden, ook voor wie niet op Twitter of FB zit. Daarom een blog.

Opkomen voor een vrou

Belangrijkste vraag voor mij is hoe we punt 5 realiseren. Hoe maak je als man kenbaar dat je (onvoorwaardelijk) voor een vrouw opkomt als dat nodig is? Ik hoop natuurlijk dat dit blog veel reacties krijgt, vooral over dat laatste punt.

De inhoud van het manifeest

Klik op het plaatje om het geheel te zien.

White Ribbon

Na publicatie van de bovenstaande tekst op 23 oktober 2017, hoorde ik van de campagne White Ribbon met een oproep aan mannen om deel te willen zijn van de oplossing. Er is zelfs een blogmarathon waar mannen zich uitspreken "tegen geweld tegen vrouwen". Die woorden riepen bij mij even weerstand op. Natuurlijk ben ik er niet tegen, wel geef ik de voorkeur aan een positieve formulering: voor respect en veiligheid voor vrouwen.

Geweld en seksualiteit

Als pacifist heb ik geen enkele moeite om de grenzen van fysiek geweld te bepalen, veel moeilijker vind ik dat rond seksualiteit. Daarover kwam ik met een paar nieuwe reflecties die ik op 8 februari als volgt heb verwoord.

Goede manier

Mijn blog werd geplaatst in de blogmarathon met als onderschrift
De steunbetuiging die in het kader van de White Ribbon Campagne is opgesteld – “Ik zal nooit geweld tegen vrouwen plegen, het nooit goedpraten en er nooit over zwijgen.” – is een andere manier om je uit te spreken tegen geweld tegen vrouwen. 
Het woord andere in de laatste zin kan ook worden vervangen door: goede.

Grenzen overschrijden

Alleen blijf ik piekeren over de belofte dat ik door het onderschrijven van White Ribbon verklaar dat ik nooit geweld tegen vrouwen zal gebruiken. Het voornemen onderschrijf ik intens en de gedachte dat ik er niet in zou slagen voelt afschuwelijk. Alleen kan ik niet beloven dat ik nooit de grenzen van een vrouw zal overschrijden omdat ik een drift heb tot lustbeleving en moet uitzoeken wat haar grenzen zijn.

Elkaar bevragen

Hier speelt een ingewikkelde mix van lust en kwetsbaarheid, met verschil in fysieke kracht en verbale vermogens tot assertiviteit. Het is ongewenst als de drang tot lustbeleving van de een bepalend is voor wat er gebeurt omdat de assertiviteit van de ander wordt afgeremd. Dit vraagt om diepgaande reflectie. Is er iets gebeurd waar je met spijt op terugkijkt, dan kan het zijn dat je over de grenzen van de ander bent gegaan of geprobeerd hebt te voldoen aan diens normen of verwachtingen. Om dat te voorkomen zou het handig elkaar wederzijds te vragen:
  • hoe zou het voor jou zijn als ik eerst een aantal keer nee zeg voordat ik instem met seks?
  • hoe zorgen we dat het gaat om gedeeld plezier, in plaats van eigen lust?
  • hoe zorgen we dat we elkaars grenzen kennen en respecteren?

Kwetsbaar en louterend

Laten we niet vervallen tot het stereotype dat lustbeleving vooral bij mannen voorkomt en kwetsbaarheid bij vrouwen. Dit betekent bijvoorbeeld dat mannen zich afvragen hoe belangrijk het voor ze is dat hun partner genot beleeft aan seksueel contact. Als mannen die deze vraag tot nu toe ontweken zich realiseren dat dit niet langer kan, is dat voor hen een heel kwetsbare gedachte. En tegelijk zeer louterend.

Verkorte link

Een verkorte link naar dit blog is: http://bit.ly/MeToo-manifest. Dit stuk is ook verschenen op het blog van Emancipator..





zondag 26 februari 2017

De vergeten grappen van Henk Elsink

Harm met het harpje. De medewerker van de afdeling gevonden voorwerpen bij NS.
De man die in de lift vastzat. Agent Bakema die een bom vond. En natuurlijk de man die een retourtje Hongkong kocht. Allemaal types van de eergister overleden entertainer Henk Elsink. Veel diepgang had zijn humor niet en toch vind ik de kwaliteit ervan hoog. Hij is grotendeels vergeten omdat hij al sinds 1988 niet meer actief was. Maar ik vertel zijn grappen nog steeds.

Harm met het harpje

Dit nummer gaat over een nichterige dichter die Oudhollandse liederen zingt. Op eigen initiatief voegde hij het woordje hoeps toe aan het refrein. De sketch ging nog uit van het vooroordeel dat bij een homostel er altijd een meer vrouwelijk geaarde partner is en een meer mannelijke.

"Eugene is zo hard"

Harm is de ik-figuur in deze sketch en zijn partner heette Eugene. Harm klaagde 'hij is zo hard'. Toen hij thuiskwam van een optreden vroeg hij Eugene hoe het met de kat was en met oma die bij hen inwoonde. Toen ontspon zich de volgende dialoog:
Eugene: De kat is dood
Harm: Wat ben je toch hard, dan moet je zeggen dat je met een bolletje touw op het balkon speelde en dat de kat ernaar sprong. Dan is de boodschap minder abrupt. Vertel me hoe het met oma is
Eugene: Ik was met een bolletje touw op het balkon aan het spelen.

Gevonden oude jenever

De medewerker van de NS-afdeling gevonden voorwerpen werd gebeld over een verloren fles jenever. Hij besloot hoogstpersoonlijk te verifiëren of een gevonden fles inderdaad oude jenever bevatte. Dat gaf een beslissende wending aan het gesprek.

De sketch met de lift begint in deze video op 4 minuut 05. Henk Elsink komt op vrijdag aan het eind van de middag vast te zitten op de veertiende verdieping. Hij pakt de telefoon in de lift en belt het alarmnummer, de man die hij uiteindelijk aan de lijn krijgt gaat over de oneven etages, "Mijn collega is al naar huis. Prettig weekend."

De bom van agent Bakema

De sketch over agent Bakema die een bom vond bevat opmerkingen als:
  • zolang het ding tikt kan er niets gebeuren
  • blijf in die telefooncel, je komt niet hierheen
  • zet hem maar even op de punt
  • gebruik in plaats van een dubbel geïsoleerde schroevendraaier maar een dubbeltje
  • dat grijsblauwe kabeltje mag je niet verwarren met het blauwgrijze kabeltje.

Krimpen Hongkong

Een man uit Krimpen wil naar Hongkong. Een loketmedewerker geeft hem een kaartje Amsterdam, van daar gaat hij naar Berlijn, Moskou, Istanbul en uiteindelijk komt hij terecht in Hongkong. Na een paar weken gaat hij weer terug en vraagt hij op het station van Hongkon een kaartje naar Krimpen. De loketmedewerker vraagt "Wilt u naar Krimpen aan de IJssel of naar Krimpen aan de Lek?"

De Volkskrant schreef een In memoriam.